(23kB)
strona główna

 

 

RELIGIA KAHUNÓW Z HAWAJÓW



DAVID KAONOH I OKALA BRAY I DOUGLAS LOW



czesc pierwsza
slowo wstepne

Jest to pierwszy opis hawajskiej religii przedstawiony przez wtajemniczonego
kaplana. Duchowe tradycje winny byc objasniane przez znawców zanim my, laicy
bedziemy je osadzac. Max Freedom Long wykonal dedektywistyczna prace
dowodzac, ze huna jest wazna dla swiata. Jest on powazany i kochany przez
wielu Hawajczyków. Tak wiec teraz mozna opowiedziec cala historie.

Niektórzy ludzie spogladaja pod powierzchnie zycia. Mniej wciaz przyglada
sie sercu natury, czlowieka i Boga.

Naszym przywilejem jest przedstawienie madrosci Davida Bray szerokiej
publicznosci. W tych staro-hawajskich opowiesciach nie tylko pojawia sie
cudowny folklor, lecz takze klucz do podstaw duchowej natury czlowieka.
Przyszla nauka ponownie odkryje prawa psychiki, a przyszla teologia nauczy
sie jezyka aniolów.

Douglas Low

wstep

POJECIE KAHUNY

Stawia sie pytanie: kto to jest kahuna? Pytanie to pojawia sie czesto nawet
dzisiaj. Niewielu nowoczesnych ludzi moze na nie odpowiedziec. Kahuna jest
kaplanem lub kaplanka, duchowym nauczycielem. Kahuni dzialaja jako ludzkie
pomosty miedzy duchowym swiatem i jego prawami a swiatem materialnym z jego
nieszczesciami, smutkami i problemami.

Oryginalnie, kahuna bylo slowem okreslajacym osobe bedaca czlonkiem grupy
wyuczonego zawodu. Kahuna jest zlepkiem slów: kahu, uhonorowany lub wielki
sluzacy, który opiekuje sie czlowiekiem lub majatkiem oraz na, oznaczajace
cisze i spokojna wolnosc od namietnosci. Kahuna równiez zawiera ka,
odpowiednik angielskiego the oraz huna oznaczajace ukryta wiedze lub madrosc
ukryta i chroniona jak skarb. Huna jest tajemnica i kluczem do czegos
ukrytego. Tak wiec kahuna jest kaplanem, który osiagnal spokój i
dostojenstwo w dzialaniu tak, ze bogowie powierzaja mu utrzymanie tajemnic
natury chronionych podczas uzywania wiedzy w pomaganiu ludzkosci.

Kahuna byl postacia znana wszystkim Polinezyjczykom, podobna do dzisiejszego
lekarza. W starozytnych Hawajach, kahuna byl podstawowa czescia zycia
ludnosci i struktury socjalnej. Hawajczycy polegali na jego radach w
sprawach waznych dla ich pomyslnosci. Wlasciwie kahuna mógl byc sedzia,
lekarzem lub glowa kosciola. W kazdym razie byl ekspertem w swojej
dziedzinie. Kahuni musieli byc inteligentni i pobierali dluga nauke. Byli
potega za plecami wodza.

W dzisiejszych czasach, wielu ludzi slyszalo o kahunie Anaana
An-nah-ah-nah ), który mógl wymodlic smierc dla czlowieka. Niektórzy kahuni
ulegli pokusie zawisci i wladzy. Posiedli znajomosc trucizn, hipnozy oraz
glebszych sekretów natury. Ten typ kahuny, na szczescie, pojawia sie raz na
ogromna ilosc nauczonych ludzi dzialajacych dla dobra ludzkosci i prawdy.

PRAWDZIWE ALOHA

By zostac kahuna, czlowiek poznaje wszystko, co zwiazane jest z rzeczami
materialnymi w zyciu, jego negatywna strona. Musi poznac harmonie i jednosc
jakie sa w nim, w Bogu, w ludzkosci. Musi zyc w zgodzie z sekretnym
znaczeniem Aloha :

A, ala, uwazna czujnosc

L, lokahi, praca w jednosci

O, oiaio, prawdziwa uczciwosc

H, haahaa, pokora

A, ahonui, cierpliwa wytrwalosc

Aloha dla dawnych Hawajczyków znaczylo: Bóg jest w nas. Oznacza to: zbliz
sie, badz w jednosci i harmonii z rzeczywistym soba, Bogiem i ludzkoscia;
badz uczciwy, prawdomówny, cierpliwy, skromny, dobry dla kazdej formy zycia.
Kahuni musieli sie tego uczyc. Gdy sie juz nauczyli, odnajdywali Boga.
Postrzegali nature w postaci stworzonej przez Boga. Piekno w naturze
odnajduje sie w kwiatach, drzewach, kazdej rzeczy zyjacej na ziemi, w morzu,
w powietrzu oraz w ogniu. Wedlug tego sposobu myslenia, nawet kamienie,
glazy i ziemia niosa w sobie zycie.

Kahuni postrzegali piekno podczas, gdy wielu z nas tworzy ohyde w swoich
sercach i nazywa zycie grzechem. Grzech jest stworzony przez jazn i nie
miesci sie w boskim prawie. Kahuni, od samego poczatku, uczyli sie byc
nieustraszonymi i pokonywac watpliwosci. Strach wywoluje emocjonalny zamet.
Watpliwosc wywoluje emocjonalny zamet. Gdy umyslem rzadzi zamet, mówimy, ze
materia kontroluje umysl, co prowadzi do zburzenia domu, utraty przyjaciól,
katastrofy w interesach. Strach i watpliwosc wytwarza falszywych bozków.
Sily ciemnosci otaczaja cie i zamieszkuja w tobie. Kahuni ucza uwalniania
sie od szatana, zwanego Milu, poprzez pokonywanie strachu i watpliwosci.

Ta ksiazka opowiada moja historie zycia jako kahuny. Wywodze sie ze starej
tradycji. Wielu przede mna bylo wiekszymi niz ja jestem. Swiat poszukuje
prawdy, to jest powód, dla którego ja opowiadam te historie.

Niech was blogoslawi Najwyzsza Moc.

David Kaonohiokala Bray
KAHUNA LAPA'AU - UZDRAWIAJACY KAPLAN NA HAWAJACH

Jakiego typu kahuna jestes? Wielokrotnie zadawano mi to pytanie. Wiekszosc
ludzi uwaza kahune za czarownika, kahuna Anaana, który ma moc rzucania
uroków i wymodlenia smierci. Pochodze z rodziny, której czlonkowie sa
kaplanami od 25 pokolen. Byli oni Po'okahuna, kaplanami obeznanymi z kazdym
stopniem nauki Kahuny. Mieli moc uzdrawiania przez modlitwe i wiare. Mieli
moc przepowiadania oraz interpretacji znaków. Kahuni w mojej rodzinie byliby
pogardzani, gdyby byli czarownikami. Czarownik jest najnizszym Kahuna i zna
jedynie podstawy. Po'okahuna musial znac modlitwy i praktyki czarownika w
celu ochrony siebie i swoich pacjentów, lecz nie uzywal tej wiedzy z
wyjatkiem dzialania na rzecz dobra.

Jestem Kahuna Lapaau ( lah-pah-ah-oo ), kahuna uzdrowicielem. Nie posluguje
sie lekarstwami lecz modlitwa i wiara. Calkiem naturalne bylo dla mnie
stanie sie kahuna, gdyz urodzilem sie w rodzinie kahunów. Jednakze, nie chce
byscie mysleli, ze wszyscy czlonkowie rodziny kahunów zostawali kahunami.
Tylko ci, którzy posiadali dar bozy byli ksztalceni na kaplana. Kaplani
dawnych Hawajów czesto mogli zobaczyc taki dar bozy u nowonarodzonego
dziecka badajac linie czy to na dloni, czy na stopie. Takie dziecko bylo
przygotowywane do kaplanstwa od wczesnych lat. Dla naznaczonego dziecka
normalnym bylo dziedziczenie po ojcu kahunie i wiekszosc kaplanów nalezala
do rodzin kaplanskich. Kahuna nie rozpoczynal nauki swojego syna do czasu,
gdy ten nie wykazal, ze jest naznaczony przez bogów na kaplana. Syn musial
miec cierpliwosc i pokorne usposobienie. Musial miec to, co my, Hawajczycy
nazywamy ike ( ee-kay ), duchowa moc, która moze byc przekazywana innym. Ike
jest moca, która daje mi mozliwosc leczenia przez wiare.

Jestem dumny, ze pochodze z rodziny Po'okahuna; moja rodzina sluzyla królom
Wielkiej Wyspy przez 25 pokolen. Jestem z piatej generacji po Wielkim
Kaplanie Holoae, który byl z Kamehameha - Zwyciezca Bitwy na Mokuoaki, która
zapoczatkowala kariere Kamehameha. Holoae ulozyl wrózby i zinterpretowal
znaki na poczatku bitwy. Znaki przepowiedzialy zwyciestwo Kamehameha.

Holoae mial dwie wnuczki, które byly znanymi Kahunkami w swoich czasach.
Byly to: Kailianu i Mahiai. Obie zyly, gdy bylem chlopcem. Moja rodzina
wywodzi sie od Namahana, córki Holoae. Jako dziecko zostalem adoptowany
przez moja Ciotke Luika i wychowywalem sie w domu obok Wielkiej Ciotki
Kailianu. Mama Luika byla kahunka i ja uczylem sie od nich obu. Moja ksiega
hawajskich modlitw pochodzi od Ciotki Kailianu.

Mama Luika nie chciala bym zostal Kahuna. Próbowala ukrywac swoje praktyki
przede mna, twierdzac, ze stare zwyczaje hawajskie gina, a ja musze uczyc
sie nowych. Ona chciala bym byl nowoczesny, wiec poslala mnie do Szkoly dla
Chlopców Kamehameha gdzie moglem poznac angielski i stac sie chrzescijaninem
Nauczylem sie kochac Biblie i szanowac jej nauki, lecz wciaz kochalem
staro-hawajskich bogów. Wydaje mi sie, ze zostalem przeznaczony na Kahune
wbrew Mama Luice. Mialem otwarte uszy i oczy na wszystko, co dzialo sie w
moim domu i z czego nauczylem sie szacunku dla bogów Hawajów. Wielka Ciotka
Kailianu sympatyzowala ze mna i dodawala odwagi. Mama Luika madrze
stwierdzila, ze musze przezwyciezyc mój temperament i udowodnic, ze mam w
sobie boskie swiatlo.

KAHUNA, SYN KAMEHAMEHA

Pierwszym, wielkim kahuna w moim zyciu byl syn Kamehameha Zwyciezcy. Byl
mistrzem kahuna, Po'okahuna. Nazywal sie Ka-iwi-kua-moo-a-ke-kua-okalani. Zn
aczy to Ostoja Niebiansko Narodzonego Wodza, w nawiazaniu do Kamehameha.
Nazywany byl Kuamoo ( Kua-moh-oh ). Kuamoo urodzil sie okolo 1805 roku w
Kohala ( pólnocny-zachód Wielkiej Wyspy ) w poblizu swiatyni Auhukini. Jego
matka byla kaplanka zwana Maunakalika. Nalezala do rodziny kaplanów Holoae.

Gdy Kuamoo sie urodzil, Kamehameha dal matce okreslone przedmioty w celu
uznania swojego syna. Jednym byla laska z twardego drewna. Laska ta zwana
byla: Kauwila-nui-namakea-o-kalani ( Blyskawica z Czterech Rogów Nieba ).
Gdy Maunalika potrzebowala pozywienia, dawala laske synowi i wysylala go do
zarzadcy Kamehameha. Gdy zarzadca zobaczyl nadchodzacego Kuamoo, wolal: oto
nadchodzi syn naszego Pana. Laska miala duchowa moc pochodzaca od króla
Kamehameha.

DUCHOWA MOC PELE

Hawajczycy wierzyli, ze Kamehameha posiada wielka moc pochodzaca od bogów,
szczególnie od Pele ( Pell-ee ). Wiedzieli, ze Kamehameha byl ulubiencem
bogów. To poparcie dalo mu panowanie nad wyspami. Gdy Kuamoo stal sie
dorosly, osiagnal stopien mistrza kahuny, a laska uwazana byla za zródlo
jego mocy.

Jako chlopiec znalem Kuamoo. Byl wtedy bardzo starym czlowiekiem i
zamieszkal w Honolulu obok naszego, rodzinnego domu. Byl z nami spokrewniony
przez malzenstwo z Mahiai, siostra mojej Wielkiej Ciotki Kailianu. Znalem go
jako wspanialego gawedziarza a nie jako kahune. Gdy po raz pierwszy
zobaczylem laske Kauwila, zamarzylem by któregos dnia stala sie moim
najwiekszym skarbem.

Wielcy wodzowie w starozytnych Hawajach posiadali tak wiele zon i dzieci, ze
mieli system uznawania swoich dzieci tak, by one mogly zawsze poznac swojego
ojca. Kamehameha Zwyciezca dal swemu synowi Kuamoo dwa podarki, które mialy
moc kaplanska. Pierwsza byla laska, która Kuamoo uzywal do przekazywania
kaplanskich mocy. Druga byla para piór.

SWIETE PIÓRA EKAU

Kamehameha nosil owe pióra gdy uczestniczyl w ceremoniach w swiatyni.
Nazywane byly: Swiete Pióra Ekau. Jedno pióro reprezentowalo Ekau, przodka z
poczatku czasu. Drugie reprezentowalo Nahula'a Ekau, pierwsza matke. Kuamoo
byl mistrzem Kahuna i te pióra uzywal w czasie modlitwy. Kuamoo, w czasie
modlów mógl odczuwac obecnosc swoich przodków poprzez pióra. Trzymal je
zawiazane w tkanine tapa nad swoimi drzwiami. Od czasu do czasu rozwiazywal
zawiniatko i znajdowal male piórka, dzieci piór Ekau. Odlatywaly, gdy
zawiniatko bylo otwierane. Nikt nie mógl ich dotykac z wyjatkiem Kuamoo.
Jednego dnia, pewna kobieta przybyla do domu Kuamoo w czasie jego
nieobecnosci. Slyszala o piórach Ekau i chciala na wlasne oczy zobaczyc, czy
dwa pióra splodzily mlode. Zona Kuamoo zapomniawszy o przestrodze meza,
przyniosla zawiniatko. Male piórka wylecialy. Gdy Kuamoo wrócil tego
wieczora, wyczul, ze cos jest nie w porzadku. Zdjal zawiniatko i otworzyl
je. Zamiast malych duze pióra odlecialy. Kuamoo zrozumial, ze kobieta
manipulowala przy piórach. Skarcil zone i powiedzial, ze pióra juz nigdy nie
wróca.

SWIETY KAMIEN KUKAPIHE

Kuamoo swoja potezna moc czerpal ze Swietego Kamienia Kukapihe. Ten kamien
pojawil sie u Kuamoo w nieznany mi sposób. Wierze, iz mógl znalezc sie w
posiadaniu Kuamoo w czasach Kamehameha II, gdy ten zniszczyl swiatynie i
starych bogów w 1820 r. W naszej rodzinie wierzymy, ze Kukapihe jest
kamieniem boga Kukailimoku przywiezionym z Tahiti w XII w. Byl on symbolem
hawajskiej duchowosci i tradycji kaplanskich. Kukailimoku
( Ku-ka-eelee-moku ) stal sie hawajskim bogiem wojny i byl zródlem zwyciestw
Kamehameha. Sam kamien trzymany byl w swiatyni. Stworzony zostal pierzasty
bóg do przenoszenia na czas bitwy. Duch Kukailimoku poprzez modlitwe
przechodzil do pierzastego boga, lecz rzeczywisty bóg nigdy nie opuszczal
swiatyni. Kuamoo nazwal kamien Kukapihe: Kamien Smierci Ke Ali'i ( Kay
Ah-lee-ee ), Boskiego Wodza.

Kukapihe jest zbiorem piesni zalobników po smierci wojownika. Imie bylo
przenoszone przez wielu, którzy zbierali sie by oplakiwac utrate wojowników
w czasie walk Kamehameha. Takie nadania byly tradycja na Hawajach. Nikt nie
zwracal sie do kamienia imieniem Kukailimoku tak, jak nikt nie uzywal
imienia Kamehameha w jego obecnosci. Byloby to w zlym guscie. Kamehameha byl
nazywany Ke Ali'i, Boski Wódz. Ludzie przeniesli to imie na wiele swoich
przedmiotów.

W ten sam sposób mówiono o Kukailimoku, bóg i moc z Kamehameha, jako
Kukapihe lub Ten Który Skupia Piesni Zalobników. Kukapiha jest pieknym
kamieniem o srednicy okolo 10 cm i owalnym ksztalcie. Sam kamien powstal z
bialego, twardego materialu. Z wygladu wydaje sie, ze zostal pokryty emalia
garncarska i wypolerowany po wyschnieciu. Ciemna emalia tworzy wiele
obrazów. Jesli trzymasz go w odpowiedni sposób, glazura jawi sie jako mapa
swiata. Trzymajac w innej pozycji zobaczysz uzbrojonego wojownika. Pod innym
katem dostrzezesz zwierzeta lub wielki oczy.
KSZTALCENIE KAHUNY: TRUDNA DROGA

Kuamoo, pierwszy mistrz kahuna, jakiego znalem, byl ksztalcony w czasach
starych metod nauki kaplanstwa. Te metody dzis nazywamy: Trudna Droga.

Maunakalika, matka Kuamoo, zauwazyla, ze jej syn posiada ike od urodzenia.
Posiadal on duchowa moc od bogów, która dawala mu mozliwosc przekazywania
jej innym. Jego matka nauczala go modlitw i praktyk kaplanskich znanych w
rodzinie Holoae. Modlitwy wyksztalcily w nim postrzeganie i inteligencje.
Powstaly one do zwiekszania jego ponadnaturalnych mocy, gdyz daly Kuamoo
mozliwosci kontaktu z bogami, jego zródlem ike.

Kuamoo nauczyl sie recytowania dlugich modlitw bez bledów. Mógl modlic sie
przez caly dzien i noc bez pominiecia czegokolwiek i bez bledu. Gdyby
pomylil sie, musialby zaczac wszystko od poczatku. Rozpoczynal od wezwania
wszystkich, znanych bogów w kolejnosci ich waznosci. Nie zaniedbywal
wezwania bogów zla, by nie obrazic ich. W koncu wzywal czterystu,
czterdziesci tysiecy i czterysta tysiecy, zeby nie pominac chocby jednego
boga. Gdy Kuamoo wzywal kazdego boga, wyszczególnial atrybuty boga i
okreslal odpowiednia ofiare, która mial do przekazania bogu. Jego propozycje
musialy byc stosowne, by bogowie nie poczuli sie obrazeni. Kuamoo musial
znac odpowiednie kapu lub nakazy kazdego boga. Ta starodawna metoda
ksztalcenia nazywana jest Trudna Droga, poniewaz nauka wszystkich modlitw,
poprawna recytacja i przestrzeganie wszystkich, starych zasad bylo ogromnym
wysilkiem.

HOOPAPA, WSPÓLZAWODNICTWO W WIEDZY

Zródlem mocy i wiedzy mistrza kahuny Kuamoo, kaplana z moca uzdrawiania, byl
jego kamien-bóg Kukapihe. Kuamoo trzymal kamien na honorowym miejscu w
pokoju goscinnym, w swoim domu Kohala. Lezal w czarze owinietej czerwonym
jedwabiem; sam byl udekorowany zóltym lei. Gdy wykonywal modlitwe ofiarna,
Kuamoo rozwijal swoja modlitewna mate od czola kamienia i kladl ofiary na
macie.

Pewnego dnia Kuamoo zobaczyl wspaniala tecze rozciagajaca sie od jego domu
do brzegu morza i wiedzial, ze przybywaja bardzo wazni goscie. Gdy sie
pojawili, poprosili o pokazanie kamienia-boga. Rozlozyli modlitewna mate
przed kamieniem i ulozyli ofiary. Kuamoo zdziwil sie slyszac prawidlowo
wypowiadane modlitwy i imiona bogów. W tym momencie nieznajomi przedstawili
sie jako kaplani z Kauai, opiekunowie podobnego kamienia, zenskiego
towarzysza boga Kukapihe. Starszy z kaplanów Kauai opowiedzial o snie, w
którym jego bogini polecila mu udac sie do Kohala, nabyc jej meskiego
towarzysza i przywiesc do Kauai. Kuamoo gral na zwloke. Nie chcial byc
niegrzeczny, takze nie chcial dzielic sie swoim bogiem. Kaplan Kauai
rozpoczal recytacje dlugiej piesni rozpoczynajacej wspólzawodnictwo hoopapa
( hoh-oh-pah-pah ). Wspólzawodnictwo hoopapa jest calkowicie nieznane dzis.
Kaplan Kauai zaprosil Kuamoo do recytacji i wykazania sie swoja wiedza.
Zwyciezca wspólzawodnictwa wezmie w posiadanie kamien-boga oraz, jak
wierzyli goscie, przejmie iki ( sile i madrosc ) zwyciezonego.

Gdy kaplan Kauai skonczyl swoja piesn, Kuamoo powtórzyl jego piesn i dodal
do niej inna. Kaplan Kauai powtórzyl piesn Kuamoo i dodal swoja. Zawody
trwaly przez dzien i noc. Kuamoo mógl kontynuowac wspólzawodnictwo, gdyz
wierzyl, ze jego bóg dal mu moc spiewania. O swicie, kaplan Kauai poddal sie
i uznal Kuamoo za zwierzchnika.

CWICZENIA KAHUNY KUAMOO

Gdy Kamehameha Wielkiego odwiedzali chrzescijanie i ponaglali do przejscia
na chrzescijanstwo, on mówil: "to sa moi bogowie, oni byli dla mnie dobrzy,
bede im wierny". Mistrz Kahuna Kuamoo, syn Kamehameha Wielkiego, równiez
pozostal przy wierze w starych bogów. Kuamoo znal chrzescijanstwo. Gdy po
raz pierwszy pojawilo sie w Kohala, gdzie on mieszkal, Kuamoo wzial udzial w
spotkaniu chrzescijan i sluchal uwaznie, lecz nie przeszedl na
chrzescijanstwo. Nie wyszydzal chrzescijanstwa ani chrzescijan. Jego bóg byl
dobry dla Kuamoo. Powiedziano mi, ze Kuamoo mial moc wskrzeszania z
martwych, jednakze ja nigdy tego nie widzialem.

Gdy Kuamoo mial w swoich rekach bardzo chorego pacjenta, do uzdrawiania
przygotowywal sie poszczac. W czasie postu napelnial swoje ike, moc duchowa,
przy pomocy modlitwy. Czasem post mógl trwac piec dni. W tym czasie Kuamoo
pil troche awa i mógl gromadzic duchowa sile zeskrobujac odrobine z trzciny,
która odziedziczyl po Kamehameha Wielkim, do szklanki z woda i wypijajac to.
Awa jest sfermentowanym napojem Hawajczyków uzywanym jako ofiara dla ich
bogów.

W dniu uzdrawiania, chora osoba przybywala do domu i byla zawijana w mate
smierci. Mata owijala chorego od stóp do glów i byla scisle zwiazana W
poludnie, chorego wynoszono na podwórze i ukladano tak, by slonce bylo na
nim. Kuamoo stojac modlil sie nad pacjentem trzymajac w reku laske swojego
ojca. W czasie modlitwy, uderzal chorego piec razy w kolejnosci od glowy do
stóp. Po krótkiej przerwie modlil sie i uderzal chorego kolejne piec razy.
Kazde uderzenie laski przenosilo na chorego pewna ilosc duchowej energii
zmagazynowanej przez Kuamoo. Na koncu ceremonii, Kuamoo zdejmowal z chorego
mate smierci, a pacjent odchodzil jako zdrowa osoba.

KSIEZNICZKA RUTH ZATRZYMUJE LAWE

Moja prawdziwa ciotka Kailianu ( Kah-eelee-ahnu ) byla kahunka w sluzbie
Ksiezniczki Ruth Keelikolani, przyrodniej siostry Kamehameha IV i V.
Ksiezniczka Ruth byla, prawdopodobnie, ostatnia ze staromodnych ali'i
ah-lee-ee ), które nigdy nie nauczyly sie angielskiego i pozostaly przy
swoich starych bogach. Nie uwazala siebie za osobe wladajaca duchowa sila do
czasu, gdy stala sie starsza pania w 1881 roku, gdy bogini wulkanu Pele
niemalze zniszczyla miasto Hilo plynaca lawa. Pamietajac, ze Ksiezniczka
Ruth byla wnuczka Kamehameha Wielkiego, ludzie blagali ja o zlozenie ofiary
Pele i powstrzymanie lawy. Proszacy byli przekonani, ze po swoim dziadku,
odziedziczyla przychylnosc bogów. Moja ciotka Kailianu byla jedna z tych,
którzy blagali o próby. Przyrzekla byc przy Ruth i uzyc odpowiedniej
modlitwy do Pele. Ksiezniczka zostala przekonana do podrózy do Hilo
( Hee-lo ), gdy luna od lawy byla widoczna w Honolulu ( 350 km od miasta ).
W Hilo, Ksiezniczka Ruth dowiedziala sie, ze lawa dotarla do studni w
Puuhalai, okolo 1 km od Hilo. Plynela przez siedem miesiecy. Ksiezniczka
wynajela jedynego w Hilo konia i wjechala na scene. Towarzyszylo jej okolo
dwudziestu ludzi i moja ciotka Kailianu, którzy szli za koniem. Ksiezniczka
prowadzila procesje do granicy lawy. W czasie drogi Ksiezniczka Ruth modlila
sie do Pele, proszac o znak. Moja ciotka Kailianu modlila sie do Pele w
sposób tradycyjny. Gdy dotarla do goracej lawy, Ruth zdjela z szyi czerwona,
jedwabna chuste i rzucila ja na dymiaca, czerwona powierzchnie. Zapalila sie
od razu, a Ksiezniczka wiedziala, ze Pele przyjela jej ofiare. Po tym wziela
stos trzydziestu czerwonych chust i ofiarowala je jedna po drugiej. Na
koniec rozbila na lawie butelke brandy. Tej nocy Ksiezniczka z kompania
czuwala w poblizu. Rankiem stwierdzili, ze lawa nie posunela sie nawet o
centymetr.

KAHUNA PRZEKAZUJE SWOJA MOC

Dzisiaj, ludzie czesto sa zdziwieni slyszac, ze niektórzy starzy wiesniacy
na Hawajach znaja czas wlasnej smierci oraz przygotowuja sie do niej. Dobry
kaplan kahuna wie kiedy smierc sie zbliza. On to wie, gdyz ma staly kontakt
przez modlitwe ze swoim aumakua ( ah-oo-mah-koo-ah ), duchowa istota, która
mozna nazwac rodowym aniolem strózem. Kaplan wierzy, ze w tym swiecie nic
nie ginie, ze dobro zyje, ze zlo moze byc pochowane na jakis czas, lecz w
koncu powróci do zycia.

Wczesnie dowiedzialem sie, ze kahuna moze przekazywac swoja moc czynienia
dobra, ta moc nazywana jest ike. Gdy mistrz kahuna Kuamoo mial 86 lat i
lezal na lozu smierci, przekazal swoja duchowa moc synowi Kaniho
Kah-nee-ho ). Nie chcial by jego moc umarla razem z cialem. Kuamoo wezwal
Kaniho przed swoje oblicze. Swoje dlonie polozyl na glowie Kaniho i modlil
sie by jego duchowa moc zostala przekazana Kaniho. W tym samym czasie dal
Kaniho swoje swiete przedmioty; wsród nich najwazniejsze byly: kamien-bóg
Kuakapihe i bambus Kauwila. Kuamoo odziedziczyl bambus po swoim ojcu
Kamehameha w momencie narodzin, a kamien pochodzil od jego kaplanskich
przodków. Nakazal strzec kamienia jak skarbu, jak by byl klejnotem wykonanym
z wlasnego ciala i krwi. " Uzywaj go do dobrych rzeczy Nigdy nie zlosc sie i
nie uzywaj go do wywolywania smierci czy niszczenia. Nigdy nie zasilaj go
krwia, zlymi myslami, nienawiscia, zazdroscia czy zadza", takie byly jego
zalecenia. Kuamoo zmarl szczesliwie. Jego sily zyciowe wyczerpaly sie, jego
wielka duchowa moc - ike - przeplynela na jego zyjacego syna, Kaniho. Kaniho
wiedzial, ze przyrzekajac swojemu ojcu prowadzenie czystego zycia, bedzie
mógl uzywac ike swojego ojca do konca swojego zycia. Wiedzial równiez, ze w
przypadku naduzycia swojej mocy lub porzucenia czystego zycia moc zostanie
mu odebrana.

ZRÓDLO MOCY KAHUNY

Chce, by czytelnik pojal zródlo mocy, które czynilo kahunów na Hawajach tak
poteznymi ludzmi, ze mogli oni dokonywac nadprzyrodzonych czynów. Spróbuje
wyjasnic to uzywajac prostych slów. Hawajczycy wierzyli, ze wszystkie rzeczy
na ziemi otrzymaly okreslona ilosc duchowej energii, pochodzacej od boskich
mocy, które istnieja w sferach niebieskich. Ta duchowa energia nazywana jest
mana ( mah-nah ). Mozna ja otrzymac z nieba i przekazywac, czyniac dobro lub
dokonywac nadprzyrodzonych czynów. Skala lub drzewo moze posiadac mane
podobnie jak czlowiek. Mane otrzymuje sie z nieba poprzez modlitwe. Czlowiek
nieustannie modlil sie i skladal codzienna ofiare swojemu wlasnemu aumakua,
przewodnikowi duchowemu, przewaznie duchowi przodka. Aumakua, bedac w
niebie, wysluchuje modlitw swego ziemskiego dziecka i wstawia sie u wielkich
bogów za tym boskim duchem. Dzialo sie to tak, gdyz niebo uwazano za
zbiornice duchowych mocy oraz uwazano, ze moc kahuny na ziemi jest
przekazywana przez aumakua. Im wiecej Kahuna modlil sie, tym wiecej duchowej
mocy otrzymywal. Jego osoba stawala sie mala zbiornica duchowej mocy.
Takiego kahune okreslano jako posiadajacego ike. Mógl on przekazywac swoja
duchowa moc innym ludziom. Gdy wyczerpywal swój zasób many, ponownie modlil
sie do swojego aumakua o kolejne napelnienie moca. Pele, bogini wulkanu,
byla wielkim aumakua z wieloma kahunami, poniewaz uwazano ja za boginie
ziemskiego pochodzenia, umieszczona tu, by wstawiala sie za swoimi
zwolennikami. Sama Pele nie posiadala mocy do napelniania mana kahuny.
Wstawiala sie u wiekszych niebianskich bogów i tym sposobem przynosila
duchowa moc swoim czcicielom. Byla jak swiety opiekun.

KANIHO, WNUK KAMEHAMEHA

William H. Kaniho, mistrz kahuna, byl nauczycielem, który przekazal mi
wiedze o sztuce uzdrawiania przez wiare. Kaniho byl wnukiem Kamehameha
Wielkiego. Nazywalem go Wujem Kaniho, gdyz jego matka, Mahi-ai, byla moja
ciotka, siostra babki Kailianu. Urodzil sie w Kohala na Wielkiej Wyspie obok
domu przodków swojej matki gdzies w latach 1870-tych. Poslano go do
hawajskiej szkoly, lecz jako uczen nigdy porzadnie nie nauczyl sie
angielskiego. Wczesnie w swoim zyciu, pokazal umiejetnosci kahuny, a jego
ojciec, Kuamoo rozpoczal wprowadzanie w starozytne modlitwy i nauki. Kaniho
czesto pomagal ojcu w leczeniu wiara.

Gdy Hawajczykom dano prawo glosowania, w 1900 roku, wybrali ludzi do
pierwszego hawajskiego ciala ustawodawczego, ludzi, którzy byli wiodacymi
ali'i ( szlachetni ) w swoich okregach. Kohala wybralo Kaniho uznajac w nim
wnuka Kamehameha, chociaz nigdy o tym nie mówili. Kaniho zaslynal w Honolulu
jako "Armata z Kohala" w zwiazku z ognistymi przemowami w parlamencie.
Kaniho byl wybierany do parlamentu kazdego roku w latach 1910 - 1913. W tych
latach zbudowal swoja glówna rezydencje na stronie Ewa malego, starego,
wygaslego wulkanu Punchbowl w Honolulu.

ZACHOWANIE PRASTARYCH TRADYCJI

Doskonale byl znany jako nauczyciel hula, spiewak i kierownik hawajskich
pokazów. Swoje przedstawienia prezentowal w starym Orpheum Theater. Na
scenie wystepowaly duze grupy tancerzy hula; niektórzy specjalnie byli
przygotowywani do wystepów przez niego. Dwa najbardziej znane przedstawienia
to: "Kapiolani buntuje sie przeciw Pele" i "Kamehameha III"; obie byly
historycznymi sztukami.

Ze smiercia Kaniho, kaplanska linia Kamehameha zakonczyla sie, gdyz Kaniho
nie mial dzieci. W momencie jego smierci pojawil sie luk teczy ponad jego
domem, od szczytu Punchbowl, spadla mzawka i male trzesienie ziemi poruszylo
domem w momencie wyjscia jego duszy.

Mozna sie zapytac jak kahuna, kaplan starozytnych Hawaii moze byc
jednoczesnie chrzescijaninem i kahuna. Pozwole sobie opowiedziec historie
Wuja Kaniho, który byl jednym z wielu chrzescijanskich kahunów jakich
znalem. Mieszkajac w Kohala, za mlodu, Kaniho zostal chrzescijaninem pomimo
faktu, ze jego ojciec Kuamoo pozostawal w starej wierze i uczyl go sztuki
bycia kahuna. Kaniho wstapil do Kosciola i studiowal hawajska Biblie od
deski do deski tak, jak to robil w przypadku starozytnych modlitw kahuny.
Byl myslacym czlowiekiem. Biblia wzmocnila jego wiare w starych bogów.
Zrozumial, ze Biblia przyniosla Hawajczykom nowy sposób zycia podany w Nowym
Testamencie, a Stary Testament opisuje starych hawajskich bogów. Bylo tam
wiele podobienstw. Biblia naucza, ze czlowiek otrzymal objawienie od Boga.
Hawajczycy otrzymywali objawienie przez wiele pokolen. Biblia mówi o starym
i nowym kaplanstwie. Kaniho rozumial to tak: nowymi kaplanami sa nauczyciele
chrzescijanstwa, a starymi sa hawajscy kahuni. Biblia mówi o przekazywaniu
uzdrawiajacej energii przez nakladanie rak. Kahuni czesto uzywali tej
metody. Jak mówi Biblia, Jahwe jest stwórca, zródlem i swiatlem. Hawajczycy
twierdzili, ze Kane ( Kah-nay ) byl stwórca i swiatlem, wiec Kaniho sadzil,
ze obaj sa tym samym. Duch Swiety, który reprezentuje Boga we wszystkim jest
podobny do Ku, powszechnego ducha. Podobnie jak Zbawiciel, Lono zstapil na
ziemie by przerwac wojny i nauczyc ludzkosc milosci. Gdy opuszczal Wyspy,
przyrzekl powrócic. Kaniho wierzyl, ze Trójca Swieta moze byc bogami
hawajskimi inaczej nazwanymi oraz posiadajacymi osobne nazwy dla kazdej ze
swoich manifestacji. W taki sposób Kaniho mógl byc jednoczesnie Kahuna i
chrzescijaninem. "Daje wam nowe prawo", tak mówi Zbawiciel w Nowym
Testamencie. Mój Wuj Kaniho i chrzescijanscy kahuni jego czasów tlumaczyli
ten ustep Bibli tak: Hawajczycy powinni znalezc nowy sposób zycia przez
chrzescijanstwo i Zachód. Lecz równiez wierzyl, ze Hawajczycy nie beda w
stanie kroczyc sciezka wiedzy, jesli wypra sie swoich wlasnych bogów: Kane,
Ku, Lono, którzy sa tak podobni do Swietej Trójcy, oraz Kanaloa, który jest
podobny do Lucyfera. Jako chrzescijanin studiujacy Stary i Nowy Testament,
Kaniho wierzyl, ze Hawajczyk moze osiagnac nowe idac stara droga.
LEKKA DROGA KAHUNY - CHRZESCIJANINA

Chrzescijanscy kahuni nauczali nowego sposoby przywolywania bogów. Nazywali
to lekka droga. Jako, ze Kane, Ku i Lono byli tak podobni do Swietej Trójcy,
wzywali Jehowe i rozpoczynali modly: "O, Jehowa". Byla to lekka droga
wzywania wszystkich wielkich bogów bez wyliczania. Nastepnie mówiono: "Wy
bogowie nocy, wy Aumakua", co bylo latwym sposobem wzywania 400000 i 400
bogów. Chrzescijanski kahuna konczyl swoja modlitwe: "zyjemy w Chrystusie".

Stara, trudna droga wymagala recytacji dlugich modlitw bez bledów, modlitw,
gdzie wymieniano kazdego boga i jego manifestacje.

Metoda leczenia przy uzyciu lekkiej drogi takze zmienila sie. Chrzescijanski
kahuna Biblia zastepowal ofiary. Chrzescijanski pacjent byl wysylany do domu
i w okreslonych godzinach siadal z Biblia, szklanka wody i sucharem. Mial
wtedy czytac okreslony werset, modlic sie i zjesc suchar. Kahuna przyrzekal
modlic sie za pacjenta w tym samym czasie. Tak wygladalo dzialanie kahuny -
chrzescijanina. Mój Wuj Kaniho, chrzescijanski kaplan kahuna, mial dwie
metody praktyki. Uzywal Bibli jako zródla mocy, gdy zajmowal sie starymi
Hawajczykami. Jego aumakua lub osobistym boskim przewodnikiem byla Pele.

Hawajczycy wierzyli, ze choroba, nieszczescie i umyslowe zaburzenia byly
zwiazane z wykroczeniem przeciw bogu. Problemem Kahuny bylo rozpoznanie,
który z bogów zostal obrazony. Wuj Kaniho modlil sie do wlasnego aumakua
zanim modlil sie do kamienia Kukapihe by dowiedziec sie, który z bogów
zostal urazony. Posiadal dar slyszenia mowy aumakua w niebie. Gdy dowiedzial
sie, który bóg byl obrazony, polecal pacjentowi powrócic z ofiarami dla tego
boga: jaja, zielone luau i ryba. Kaniho wraz z pacjentem przygotowywal
ofiare i wspólnie modlili sie o wymazanie winy i uzyskanie przebaczenia.

KAHUNA MOZE STRACIC SWOJA MOC

Starozytny hawajski kahuna twierdzil, ze kahuna musi prowadzic czyste zycie
i nie moze naduzywac wlasnych mocy do sciagania dobrobytu i powodzenia dla
wlasnej rodziny lub przeklenstw na glowy swoich wrogów. Stare generacje
twierdza, ze Kahuna moze stracic swoja ike lub moc czynienia nadnaturalnych
wyczynów jesli naduzywa wlasnych mozliwosci. Poznalem wielu kahunów, którzy
utracili swoja ike czy to na krótko, czy tez calkowicie na zawsze. Wuj
Kaniho stracil swoja moc na jakis czas przy koncu swojego zycia, gdyz
zaniedbal codziennych modlitw do swoich bogów i w rezultacie nie mógl
napelniac wlasnego ciala duchowego. Jednakze on nigdy nie utracil wlasnej
wiary w swoich bogów. Jako, ze nie posiadal wlasnego syna, traktowal mnie
jako hanae ( hah-nah-ay ), co znaczy: adoptowany syn.

Gdy lezal na lozu smierci w swoim domu w Punchbowl, poslal po mnie. Lezal w
lózku z boskim kamieniem Kukapihe w rekach. Kaniho powiedzial mi, ze jestem
odpowiedzialny za kamien po jego smierci i wymógl na mnie przyrzeczenie
opieki sprawowanej nad kamieniem jakby byl to wielki skarb stworzony z mojej
krwi i kosci. Uzyl tych samych slów, co jego ojciec Kuamoo, gdy ten
przekazywal mu kamien Kaniho. "Uzywaj go dla dobra jako symbol rzeczywistego
swiatla zycia. Nigdy nie wpadaj w zlosc i nie uzywaj go do zsylania smierci
lub zniszczenia. Nigdy nie napelniaj go krwia, zlymi myslami, nienawiscia,
zazdroscia, zadza." Wuj Kaniho równiez polecil mej opiece laske, która
otrzymal w spadku od swojego dziadka Kamehameha Wielkiego. Kaniho nie dal mi
tych dwu swietych rzeczy od razu. Musialem poczekac do czasu po jego
smierci. Wuj nie przekazal mi swojej ike w tym czasie. To splynelo na mnie
poprzez opieke, jaka dawalem tym swietym rzeczom. Uwazam je za
najwspanialsze rzeczy jakie posiadam.

KAHUNA Z DAREM WIDZENIA

Moja przybrana matka, Luika Kahalopuna byla praktykujaca kahunka z darem
widzenia i slyszenia. Jej imie Kahalopuna pochodzilo od Moo ( Moh-oh ). Byli
to bogowie opiekujacy sie zródlami czystej wody i dostawami zywnosci.
Kahalopuna byla szczególna Moo, jaka zyla w dolinie Manoa. Modlila sie
bezposrednio do bogów Moo i prosila ich o interwencje u jej wielkiego boga w
niebiosach, Kaonohi, Ogniste Oko Slonca. Jej bogowie Moo czesto jej posylali
sowe Pueo z wiadomosciami, a ona potrafila zrozumiec jezyk ptaka.

Luika rozpoczynala codzienna ceremonie przez ulozenie na czystej macie przed
soba czerwonego, kwadratowego stroju modlitewnego. Dookola maty i miejsca,
gdzie siadywala wysypywala listki ti. Siebie, mate i pokój oczyszczala przez
pryskanie woda z olena. Woda olena byla przyrzadzana przez zeskrobanie
odrobiny z korzenia olena do czystej, zródlanej wody. Nastepnie krzyzowo, na
oltarzu ukladala cztery listki ti i umieszczala czare wypelniona awa. ( Awa
jest alkoholowym trunkiem o mocnym, narkotycznym dzialaniu ). Wtedy
zasiadala w kregu lisci ti i w modlitwie wzywala bogów do zstapienia. Na
przywitanie bogów strzepywala odrobine awa w powietrze. Gdy odczuwala
obecnosc bogów, wypijala awa i przedstawiala problem. Jesli pytanie bylo
latwe, Luika brala szklanke wody, prosila pytajacego o wrzucenie czegos do
szklanki i obserwowala wode w poszukiwaniu odpowiedzi.

Jesli w swoich modlitwach Luika wzywala bogów Moo, przygotowywala ofiare z
wiazki lisci kolokasji ( taro ). Jesli pytanie bylo powazne, Luika swoje
modlitwy kierowala do Jehowy i do jej wlasnych bogów jako posredniczacych
swietych. Jej glówna zasada byla tolerancja. Wierzyla, ze kazdy ma prawo do
interpretacji woli Boga na wlasny sposób. Zawsze potrafila znalezc cos
dobrego w kazdej wierze i w kazdym pogladzie.

BLIZNIACZE STAWY RYBNE KALAKAUA

Czy mozesz sobie wyobrazic jak cudowne dzis mogloby byc centrum Honolulu,
gdyby istnialy blizniacze stawy rybne króla Kalakaua ? Czesc ulicy
Halekauwila i budynku Territorial Labour, Keelikolani, zajmuja miejsce,
gdzie w czasach króla Kalakaua ( 1874-1891 ) byly rybne stawy. Ciotka Kini,
pani Jennie Wilson ( zona znanego burmistrza ) doskonale pamietala te stawy,
gdyz jako dziewczynka, mieszkala w poblizu. Wyzej polozony staw, Kahaupio,
dochodzil do King str., gdzie dzis znajduje sie budynek Hawaiian Trust.
Wypelniony byl czysta, zródlana woda, gdzie zyly ryby slodkowodne. Miedzy
innymi byly tam zlote rybki. Budynek Keeliokolani stoi w miejscu, gdzie bylo
mniejsze jeziorko, Hoapili. W okolicy zbiegu ulic Punchbowl i Halekauwila.
Ten staw, Hoapili, mial polaczenie z oceanem. W czasie przyplywu morska woda
dostawala sie do stawu, przez co woda byla zasolona. Rybak Kalakaua, który
mieszkal w Kakaako, zapelnial dolny staw rybami z morza. Po czasie
przystosowania w mniejszym stawie, ryby byly przenoszone do stawu wiekszego
ze slodka woda w oczekiwaniu na przeniesienie na królewski stól. Ciotka
Kini, która miala 85 lat w 1959 roku, pamietala, ze te stawy nazwano
imionami dwóch braci, Kahaupio i Hoapili.

Po smierci króla Kalakaua, jego zona królowa Kapiolani odziedziczyla
wiekszosc posiadlosci. Po jej smierci majatek otrzymal ksiaze Kuhio, który
sprzedal ziemie wraz ze stawami. Rozwój byl koniecznoscia w tamtym czasie.
Rybne stawy zasypano by stworzyc wiecej ladu.

KAHUNA STAJE SIE WYSLANNIKIEM SZATANA

Awa byla przyczyna upadku wielu kahunów i wladców Hawajów, takze jako likier
jest przyczyna upadku ludzi w czasach dzisiejszych. W dawnych Hawajach byla
pierwsza ofiara dla bogów i uzywana byla tylko przez wladców i kaplanów.
Manina byla kahunka , która znalem w mlodosci, która uzywala awa jako medium
i przez naduzywanie stracila swoje moce w wieku lat 40. Jej ike zaniklo po
kolejnych 10 latach.

Manina uzywala czary awa umieszczonej na oltarzu w celu przewidywania
przyszlosci. Najpierw prosila bogów o przybycie i wypicie przez
rozprysniecie palcami odrobiny awa w powietrze podczas modlitwy. W czasie,
gdy bogowie byli obecni, intensywnie wpatrywala sie w awa, rozmawiala z
bogami, jak ludzie miedzy soba, do momentu, gdy uslyszala odpowiedz na
zadany problem.

Innym razem wypijala polowe awa i prosila osobe konsultujaca o wypicie
drugiej polowy. Manina zapadala w sen i rozpoczynala przepowiednie. Bogowie
nawiedzali ja we snach. To bylo powodem upadku Maniny. Osoba pytajaca czesto
zadala zemsty w stosunku do kogos. Pragnienie bylo przekazywane spiacej
Maninie, która przeklinala wroga tak jak prosil potrzebujacy. Gdy sie
budzila, Manina wiedziala, ze robila zle, gdyz stawala sie posrednikiem
szatana. Czesto powtarzala mi, ze, gdy kahuna zasmakuje w robieniu zla, to
ciezko jest to zarzucic. Taki kahuna jest jak pies; gdy pies polubi surowe
jajka, to trudno jest go od tego odzwyczaic. Tak wiec Manina stracila swoja
moc robienia dobrych rzeczy, ike, jako, ze nie mozna sluzyc równoczesnie
Bogu i szatanowi.

KAHUNA, KONTYNUATOR HOKU-LOA

Prawdziwa moc duchowa Hawajczyka lezy w jego wierze w Aumakua, duchowych
przodków, którzy istnieja w niebie, Sloncu, Ksiezycu i gwiazdach. Hawajczyk
wierzy, ze jego Aumakua osobiscie bierze udzial w jego zyciu, odwiedzajac go
w snach i pomagajac we wszystkich jego problemach.

Aumakua byla zródlem sily dla Hema ( Hay-mah ), kaplana-kahuny ze starej
szkoly, którego znalem w mlodosci. Hema czcil przodka, który zyl na
czerwonej, rannej gwiezdzie Hoku-loa. Równiez wzywal Kamohoalii, boga-rekina
brata Pele oraz Kanaloa, boga glebin morskich. Swoje praktyki prowadzil
stara, trudna droga kahuny. Przygotowywal odpowiednie ofiary zanim
przywolywal swoja Aumakua. Rozpoczynal slowami: E Kane, E Ku, E Lono, E Hoku
Loa. Swoja mowe kontynuowal nazywajac atrybuty kazdego boga, recytujac
modlitwe bez bledów. Jako, ze praktykowal trudna droge, Hema musial uzywac
prawidlowych ofiar zanim rozpoczynal ceremonie. Prosil o czarna swinie dla
wielkich bogów, bialego koguta dla Kamahoalii, korzen awa, dzin, brandy,
czerwona sól, zielone luau, olena, wode z mlodego orzecha kokosowego,
czerwona rybe kumu, i bialego kielbia. Modlac sie ucieral olena i umieszczal
w czarze z czysta woda. Uzywal tego do oczyszczenia wszystkiego. Podloga,
cztery sciany, strop domu byly oczyszczane przez kropienie wody olena.
Oczyszczenie domu bylo konieczne, gdyz Hema wierzyl w przybycie wszystkich
duchów zmarlych przodków rodziny w celu wziecia udzialu w ceremoniach.
Wierzyl, ze kazdy rodzinny problem moze byc rozwiazany przy obecnosci
zmarlych oraz zyjacych czlonków rodziny.

KAHUNA HEMA DAJE IMIE DZIECKU

Znalem kiedys rodzine, której zycie bylo wypelnione nieustannymi sprzeczkami
miedzy tesciowa i panna mloda. Te klótnie byly tak intensywne, ze zycie
dziecka panstwa mlodych bylo zagrozone przez sprzeczke miedzy matka a córka
o to, jak nazwac dziecko. Hema, mój przyjaciel Kahuna, uratowal dziecko i
dal mu imie. Przyniósl szczescie rodzinie przez odprawienie obrzedu, który
sciagnal zmarlych przodków obu rodzin w celu nadania imienia dziecku.
Najpierw Hema kazal rodzinie oczyscic dom przy uzyciu olena i przygotowac
odpowiednie ofiary dla bogów. Jedzenie mialo byc ugotowane i wszystko gotowe
przed wschodem Slonca w okreslonym dniu. Gdy Hema przybyl do domu, otworzyl
frontowe drzwi, które wychodzily na wschód. Sam wraz z mala rodzina usiadl w
drzwiach i poprosil wszystkich o obserwowanie Hoku-Loa, gwiazdy porannej. Po
jakims czasie Hema zaczal przemowe: "To male dziecko jest jak pies. Smierc
przyjdzie po niego z powodu was, kobiety. Kazda z was chce nazwac je w celu
uhonorowania swojego przodka. To dziecko nalezy do Hoku-loa, nie nalezy do
waszych bogów. Módlcie sie do Hoku-loa o przebaczenie i oswiecenie." Kobiety
modlily sie zarliwie. Hema wzial dziecko w objecia i oblewal woda olena do
momentu, gdy pierwsze promyki Slonca pojawily sie na malym ciele. Wtedy Hema
powiedzial do pana mlodego: "idz i zobacz, czy przodkowie zaaprobowali nasza
prace." Ojciec poszedl na zaplecze i zobaczyl wspaniala tecze biegnaca
lukiem od nieba do pojemnika, w którym gotowano produkty na ofiare. Gdy
pojemnik zostal otwarty, mlode malzenstwo z radoscia stalo nad nim i dziecku
dalo imie Miliialani ( Me-lee-ee-ah-lah-nee ), dziecko nieba, wiedzac, ze
przodkom obu rodzin to spodobalo sie.

KAHUNA, CZAROWNIK ZALUJE SWOICH CZYNÓW

Zle uczynki popelnione przez anaana lub czarownika moga uderzyc z powrotem w
czarownika i zabic go. Moja matka mówila mi, ze czarowanie jest
niebezpieczne i przekonalem sie o tym na przykladzie okrutnej smierci
czarownika Kolea. Kolea odnosil duze sukcesy w swojej pracy przez krótki
czas i jego imie wzbudzalo strach wsród Hawajczyków jak haole ( obcy, biali
na wyspach ). U szczytu swojej potegi Kolea stal sie bardzo chory i zalowal
swoich zlych uczynków. Poszukiwal poteznego kahuny, który pomóglby uwolnic
sie od klatwy. Znalazl starego, slepego czlowieka, który spróbowal mu pomóc.
Starzec powiedzial mu, ze najpierw musi isc do doliny Manoa i znalezc
jeziorko poswiecone Kane, zwane Waiakeakua. Po oczyszczeniu sie Kolea w
wodach Kane, starzec nakazal Kolea wziac troche wody i pójsc do kazdego ze
swoich nauczycieli z prosba o przebaczenie. Kolea mial wielki klopot. Uczyl
sie u siedmiu nauczycieli, z których czterech juz nie zylo, a pozostali
trzej mieszkali na róznych wyspach. Swoja podróz rozpoczal od doliny Manoe,
gdzie dokonal oczyszczajacej ceremonii w wodach Kane. W tym czasie czarownik
Molokai otrzymal kosmyki jego wlosów oraz obcinki paznokci i uzyl ich w
modlitwie smierci. Kolea zmarl w przeciagu roku zanim rozpoczal swa pokutna
podróz.

Zle czyny dokonane przez czarownika oslabiaja charakter przekletej osoby.
Silna osoba nie ulega wplywom klatw czarownika. Czarownik wytwarza poczucie
nienawisci w umysle slabej osoby i w ten sposób daje mozliwosc dzialaniu
przeklenstwa, jako usprawiedliwienia niepowodzen i slabosci danej osoby.
Ktos slaby moze powiedziec, ze rzucono na niego klatwe i w ten sposób
usprawiedliwic swoje zle uczynki. Taka osoba musi nauczyc sie winic siebie
za swoje porazki i pozbyc sie nienawisci aby pomóc sobie.
KAHUNA ZOSTAJE CHRZESCIJANINEM

Mój wielki wuj Kaleo Peohi, Glos Wolajacy o Radosc, zyl w Kohala jako mlody
chlopak i uczyl sie praktykowac jako kahuna w tradycyjny sposób. Jego
nauczycielem byl mistrz kahuna Kuamoo. Razem mieszkali w tym samym domu i
Kaleo uczyl sie stosowania daru ike oraz dokonywania nadnaturalnych czynów.
Tak jak Kuamoo, byl on uzdrawiaczem poprzez wiare, który leczyl chorych.

Kaleo byl w srednim wieku, kiedy wraz z zona Manuhi przejechali do Honolulu
i zamieszkali na Kunawai Lane, niedaleko mojej rodziny. Tam Kaleo zetknal
sie z chrzescijanskimi nauczycielami i zostal nawrócony. Cala moc, jakiej
uzywal jako kahuna skierowal w dzialalnosc chrzescijanska. Nie sposób sobie
wyobrazic jakie drastyczne zmiany zaszly w tym czlowieku. Musial przestac
myslec jak Hawajczyk i zaczac myslec jak chrzescijanin. Jego chrzescijanscy
nauczyciele powiedzieli mu, ze kahuna jest narzedziem w reku diabla, wiec
przestal stosowac praktyki kahuny i zaczal studiowac Biblie jako zródlo swej
mocy i inspiracji. Byl dobrym chrzescijaninem - uleglym, pokornym i prosto
myslacym. W jego domu nigdy nie bylo alkoholu, rzucil palenie. Mawial: Kapu
odeszlo - nadszedl nowy Bóg - wszystko jest lekkie i latwe. Poniewaz Kaleo
byl inteligentny i posiadal dar latwej interpretacji Pisma, po pewnym czasie
zostal kaznodzieja. Odprawial niedzielne nabozenstwa i prowadzil
cotygodniowe spotkania modlitewne w wielkim domu w naszym sasiedztwie.
Przychodzili na nie ludzie, którzy nie mieli ochoty stroic sie do kosciola i
chodzic na nabozenstwa do Kamakapili czy Kawaiahao. Byl popularnym
kaznodzieja, gdyz ilustrowal Biblie klasycznymi hawajskimi przypowiesciami o
królach, królowych i bohaterach, wiec sluchacze dobrze rozumieli jego
lekcje.

Kiedy Kaleo, który byl tradycyjnym kahuna i jego zona zostali chrzescijanami
kazano im odrzucic stare kapu, zakazane przez kosciól jako przesady. Za kapu
jako stary przesad uwazano dawne hawajskie przekonanie, iz nie wolno
spozywac pewnego gatunku ryb, które ucielesnialy aumakua lub opiekunczego
boga. Po tym, jak Kaleo zostal chrzescijaninem, spedzal wiele czasu na
lowieniu ryb. Pewnego dnia zlowil wegorza i przyniósl go do domu. W dawnych
czasach Kaleo zjadlby wegorza sam, poniewaz Manuhi nie wolno bylo jesc
wegorzy, co bylo w jej rodzinie zabronione. Bylo to ucielesnienie jej
rodzinnego aumakua. Zjedzenie wegorza byloby zjedzeniem jednego ze swoich
przodków. Manuhi zjadla wegorza razem z Kaleo a reszte odlozono na nastepny
dzien. Kiedy nastepnego dnia Manuhi zajrzala do spizarni okazalo sie, ze
ryba zniknela. Od spizarni do strumienia prowadzil sluzowaty slad. Tego dnia
byla niedziela i Kaleo mial wyglosic kazanie w sasiednim domu. W polowie
ceremonii przerwal mu przyjaciel, oglaszajac, ze Manuhi jest umierajaca. W
tym momencie Kaleo zapomnial o obrzadku chrzescijanskim i zaczal sie modlic
do swojego aumakua.

Poszedl do domu. Manuhi obcym glosem przemówila: zostalem przyslany aby
zabrac Manuhi, gdyz jej grzech jest wielki. Kaleo blagal aumakua, zeby
zostawil jego droga zone i dal jej jeszcze jedna szanse. Powiedzial, ze to
on popelnil grzech proszac, by zjadla wegorza. Aumakua spieral sie z Kaleo,
ale w koncu rzekl: Musisz obiecac, ze nigdy wiecej nie tkniesz wegorza ani
nie bedziesz kusil swej zony by go zjadla. Kaleo zlozyl obietnice. Obcy glos
opuscil Manuhi, która zapadla w spokojny sen.

CHRZESCIJANIE ODRZUCAJA KAPU

Wielu Hawajczyków sadzi, iz kiedy zostana chrzescijanami, to moga odwrócic
sie od starych tradycji, a nowa religia ich ochroni. Nie jest to prawda, jak
pokazuje historia Kaleo i Mahui, którzy zjedli opiekunczego boga wegorza i
zostali ukarani. Hawajczycy nie moga postawic swej stopy na nowej Sciezce
Swiatla nie konczac ceremonialnie starych tradycji i nie skladajac
deklaracji swych celów rodzinnemu aumakua.

Wiele razy slyszy sie o smiertelnie chorych Hawajczykach, którzy odrzucili
wstrzemiezliwosc i spozyli gatunek ryby ucielesnajacej ich rodzinne aumakua.

Jak sie czesto slyszy, dziecko staje sie nikim, gdyz matka odrzucila stare
kapu i dala potomkowi modne imie.

Rytual zniesienia kapu jest prosty i wzmaga strach przed kara ze strony
aumakua. Musi on byc wykonany w obliczu smierci glowy rodziny, na przyklad
matki lub dziadka. Ktos, koga wiaza silne emocje z umierajacym powinien
podejsc i rzec: Idziesz do jasnej krainy poza chmurami. My, którzy
pozostajemy tutaj zamierzamy zyc jak chrzescijanie. Prosze zabierz kapu,
które nas obciaza, aby twoje dzieci mogly zyc swobodnie i latwo we
wspólczesnym swiecie. Jezeli osoba zgodzi sie zabrac kapu ze soba, rodzina
jest wolna na zawsze i moze spozywac to, co chce, wiazac sie z kim chce.
Jezeli glowa rodziny juz nie zyje, wtedy rytual odprawia sie kiedy osoba
ukochana i zmarly sa sami. Winno sie powiedziec: Teraz, kiedy polozylas swa
stope na sciezce wielkiego nieznanego, pomysl o tych, których zostawilas za
soba. Prosze zabierz kapu i przeszkody, które wiaza rodzine. Zabierz je ze
soba po to, by byly wlasciwie postrzegane w miejscu, do którego idziesz.

NAWIEDZENIE PRZEZ BOGA

Bogini wulkanów Pele i jej siedem sióstr zwanych Hiiaka ( Hee-ee-ah-kah )
stanowilo aumakua wielu kaplanów w starozytnych Hawajach. Kahuna modlil sie
do Pele albo do jednej z Hiiaka, jako swietej patronki, która wstawiala sie
u wielkich bogów poza chmurami o uzdrowienie chorego lub pozbycie sie
nalecialosci. W starozytnych Hawajach, normalna rzecza bylo nawiedzenie
przez przez jednego z bogów, zwlaszcza przez siostry Hiiaka. W czasie
nawiedzenia cialo osoby bylo zawlaszczone przez boga, który przemawial przez
te osobe podczas, gdy ona spala lub byla w transie. Bylo konieczne, zeby
kahuna, który rozumial slowa boga, siedzial przy nawiedzonym i interpretowal
owe przeslanie. Osoba nawiedzona prowadzila uczciwe zycie i regularnie
skladala ofiary bogom. Czasem nawiedzenia zdarzaly sie o nieregularnych
porach dnia czy nocy. Innym razem, nawiedzenia wystepowaly regularnie i
mogly byc nawet przepowiedziane przez kahune asystujacego danej osobie.
Hawajczycy mówili: Bóg usiadl na ramionach nawiedzonej osoby jak kura na
grzedzie. O nawiedzonej osobie mówilo sie, ze jest wybranym dzieckiem boga.

Kiedy nawiedzenia wystepowaly regularnie i seans mógl byc przepowiedziany,
kahuna prowadzil ceremonie ofiarowywania darów i wzywania bogów. Osoba
nawiedzona nie musiala byc kahuna. Byla ona medium, poprzez które przemawial
bóg do swoich dzieci na ziemi. Kaplani Pele mieli test na sprawdzenia, czy
dana osoba jest nawiedzona przez Pele, czy Hiiaka. Kladli swieze liscie taro
na plecach nawiedzonego i, jezeli liscie zagotowaly sie, to wiadomo bylo,ze
nawiedzenia jest prawdziwe.

NAWIEDZENIE PRZEZ HIIAKA, MLODSZA SIOSTRE

Jako maly chlopiec czesto slyszalem od rodziców o cudownej kobiecie z wyspy
Maui, która czynila cuda, kiedy byla nawiedzona przez
Hiiaka-i-ka-polei-a-Pele, Ukochana Przez Pele. Miala na imie Kamaka i
mieszkala w Wailuku, na Maui. Jej maz, którego imienia nie pamietam, byl
kahuna i to on wywolywal nawiedzenia. Kamaka byla normalna hawajska kobieta,
która nigdy nie zaniedbywala codziennych modlitw i skladania darów dla
Hiiaka. Z tego tez wzgledu jej cialo bylo czystym nosnikiem dla bogini, aby
mogla je posiasc i przemawiac.

Dwie kobiety, Mahoe i Ha'uha'u byly nawiedzane w calym ciele przez Hiiaka,
starsza siostre.

Kamaka byla owladnieta przez mlodsza tylko od karku w góre. Potrawa luau
byla ulubionym pokarmem wszystkich siedmiu sióstr Hiiaka, dlatego tez luau
bylo szczególnym darem przygotowywanym przez meza Kamaka, kahune, kiedy
wywolywal nawiedzenia. Razem z luau ofiarowywal awa, jajko i sól. Dary te
byly skladane na matach do modlitwy i oboje malzonkowie rozpoczynali
modlitwe. Zona modlila sie w milczeniu, maz na glos. Para wiedziala, iz
bogini przybyla, kiedy bylo slychac lekki szelest lisci luau, co bylo oznaka
spozywania duchowej strawy. Nastepnie Kamaka wypijala awa i wchodzila w
trans. Hiiaka zawlaszczala jej glowe i zaczynala przemawiac. To, co mówila
bylo rozumiane przez kahune. W czasie nawiedzenia Hiiaka odpowiadala na
pytania zadawane przez kahune w modlitwach. Wyjasniala przyczyny chorób
pacjentów i wskazywala na sposoby wyleczenia. Najwazniejsze ze wszystkiego
byly przepowiednie czynione przez Hiiaka w czasie nawiedzen. Mogla ona
widziec przebieg nadchodzacych wydarzen. Maz Kamaka byl slawnym kahuna,
poniewaz potrafil interpretowac jej przepowiednie.

WIELKIE ZGROMADZENIE KAHUNÓW

W 1893 roku w Oahu, po detronizacji królowej Liliuokalani, odbylo sie
wielkie zgromadzenia kahunów. Uczestniczylem w nim nie tylko ze wzgledu na
to, ze bylem wtedy malym chlopcem, lecz glównie dlatego, ze moja rodzina
duzo mówila na temat tego zjazdu i wielu kahunów pamietam do dnia
dzisiejszego. Przyjechali kahuni ze wszystkich wysp. Byli tam mistrzowie
kahuni, uzdrowiciele, modlacy sie i nawiedzeni przez specjalnych bogów.
Wszyscy byli zdania, iz Hawajczycy dopuscili sie strasznego grzechu i w
konsekwencji tego utracili swoja królowa. Wielu mówilo, ze musi byc zlozona
ofiara z ludzi jako zadoscuczynienie zanim mozliwe bedzie przywrócenie
królowej jej wlasciwego miejsca. Wielu powtarzalo stare przepowiednie
wielkich jasnowidzów, którzy mówili, ze przyjda czasy, gdy Hawajczycy
odwróca sie od swych bogów i swoich aumakua. Przepowiadali oni, ze kiedy
przyjdzie ten czas, aumakua nie beda wiecej odpowiadac na wolanie swoich
dzieci i przybeda obcy ludzie zza morza, którzy posiada ich ziemie.
Jasnowidze mówili, ze kiedy Hawajczycy wyrzekna sie swoich bogów, odwróca
sie jednoczesnie od tronu i zostanie odebrana im wladza. Hewahewa, najwyzszy
kaplan Kamehameha i ostatni z wielkich wizjonerów, przepowiedzial nadejscie
misjonarzy i ich nowego boga i dokladnie okreslil miejsce ich ladowania na
plazy Kaila. Wszyscy kahuni modlili sie do swoich aumakua o wstawiennictwo u
wielkich bogów i przekazanie znaku zadoscuczynienia w celu przywrócenia
królowej i rzadu. Ci, którzy umieli czytac z gwiazd wpatrywali sie w niebo
przez cala noc w poszukiwaniu znaku, który doprowadzilby do rozwiazania
trudnosci.

TRZY OSOBY PROPONUJA SIEBIE JAKO OFIARE

Na zgromadzeniu kahunów w Oahu po detronizacji królowej Liliuokalani byly
trzy kobiety, które otrzymaly jasna odpowiedz na swoje modlitwy. Wszystkie
byly nawiedzona przez siostry Hiiaka. Dwiema z nich byly Mahoe i Ha'uha'u z
Kaui, które byly nawiedzone przez starsza Hiiaka, kiedy trans wywolywal ich
towarzysz, kahuna Kekualika. Trzecia byla Kamaka z Wailuku, Maui. Byla ona
nawiedzona przez mlodsza Hiiaka, kiedy trans wywolywal jej maz, kahuna. Te
trzy kobiety doznaly nawiedzenia na zebraniu rady w obecnosci wszystkich
wielkich kahunów.

Podczas seansu, wszystkie trzy jednoczesnie przepowiedzialy, ze musi zostac
poniesiona ludzka ofiara, zeby przywrócic królowa i rzad. Obrady kahunów
zostaly przelozone i wszyscy pomaszerowali na Washington Place, zeby
zobaczyc sie z królowa. Trzy kobiety zaoferowaly sie, ze beda moepu'u,
ludzka ofiara dla królowej. Proponowaly, by królowa dolaczyla sie do
wielkiej procesji kahunów w kierunku Iolani Place. Procesja miala uformowac
sie na Kings Street i wejsc na tereny palacowe przez brame Kaui-Keaaouli.

Owe trzy kobiety zaoferowaly sie stanac na czele procesji: Ma Kuo Mamua ( my
na przedzie ). Ke ali'i mai mahope ( wy z tylu ). Zatrzymamy usta armat.

Kahuni przepowiedzieli, ze zolnierze i ich dziala beda bezsilni, kiedy owe
trzy kobiety spiewajac piesni zaczna maszerowac w kierunku palacu Iolani.
Kiedy beda juz w sali tronowej maja zaprowadzic królowa na tron, aby na nim
zasiadla i pózniej umra. Twierdzili, ze smierc nie przyjdzie od razu, lecz
nastapi w ciagu kilku nastepnych dni i królowa bedzie wiedziala, ze bogowie
przyjeli jej ofiare a ci, poza chmurami uslyszeli modlitwy.

KRÓLOWA ODMAWIA OFIARY

Powodem tego, ze wy, haole, nigdy nie slyszeliscie o wielkim zgromadzeniu
kahunów po detronizacji królowej Liliuokalani bylo to, ze królowa odmówila
wykonania zalecen kahunów. Obawiala sie brutalnosci haole i zolnierzy w
palacu Iolani. Kiedy Mahoe, Ha'uha'u i Kamaka zaofiarowaly sie jako ludzkie
ofiary, by przywrócic ja na tron, królowa byla pelna watpliwosci: Co bedzie,
jak plan sie nie powiedzie ? Niepowodzenie byloby hanba w oczach bialych
rewolucjonistów, którzy kpiliby z procesji kahunów tak, jak z ich
dzialalnosci uzdrowicielskiej i przesadów. Zadne argumenty ze strony kahunów
nie mogly przekonac królowej, aby wziela udzial w procesji i podporzadkowala
sie woli sióstr Hiiaka.

W koncu kahuni opuscli Washington Place i podsumowali swoje rozwazania. Bylo
jasne, ze do obrazonych bogów powinna sie zwrócic bogini wulkanu, Pele. Ona
byla najwieksza boginia na ziemi i przyszla tu po to, by pomagac swoim
dzieciom. Do Pele trzeba bylo zwrócic sie poprzez jej braci Kamahoali'i i
Kuhaimoana. Bracia posiadali zdolnosc przemiany swoich form z duchowej w
czlowieka lub rekina. Przez wiekszosc czasu mieszkali w wielkim oceanie w
postaci bogów rekinów. Do Kamahoali'i najlepiej bylo sie zwrócic na wulkanie
Kilauea, gdzie czesto zamieszkiwal w formach skalnych u wylotu krateru.

Kahuni zdecydowali, ze królowa powinna odbyc podróz po wyspach i dokonac
ofiary dla wszystkich bogów, wlacznie z bracmi Pele, w nadziei na
przeblaganie tych bogów, którzy zostali obrazeni przez grzechy Hawajczyków.
Poniewaz podróz miala miec charakter wycieczki dla przyjemnosci, a dary
mialy miec charakter prywatny, królowa i kahuni rozjechali sie. Bylo to
ostatnie, tak wielkie zgromadzenie kahunów we wspólczesnych czasach.

DLACZEGO KRÓLOWEJ LILIUOKALANI NIE POWIODLO SIE

Królowa Liliuokalani usilowala przeprowadzic plan zaproponowany przez
kahunów w czasie ich wielkiego zgromadzenia w 1893 roku po jej detronizacji.
Powiedziano jej, iz musi objechac wyspy i zlozyc dary wszystkim bogom,
blagajac o przebaczenie za grzechy Hawajczyków. Grzechy te kosztowaly utrate
rzadów. Królowa wybrala sie w podróz do Kauai i do Kau'ula Rock, gdzie
zlozyla dary bogowi rekinowi Kuhaiamoana. Ale z jakis powodów nigdy nie
zakonczyla podrózy.

Czesto slyszalem opowiesci o niepowodzeniu królowej, kiedy bylem chlopcem.
Moja rodzina uwazala ze przyczyna jej niepowodzenia byl fakt zachwiania
wiary w starych bogów.

Liliuokalani zostala wyslana do szkoly misyjnej dla dzieci wodzów i byla
nauczana po chrzescijansku. Misjonarze mówili jej, ze wszystkie stare
wierzenia byly mrzonka i przesadami. Jako mloda kobieta uczeszczala do
kosciola Kauaiaha'o, gdzie grala na organach i spiewala. Kiedy jej brat
Kalakaua zostal królem, razem z nim przystapila do kosciola episkopalnego.
Po detronizacji zaczela interesowac sie naukami mormonów i zostala
blogoslawiona przez Georga Cannona. Nigdy nie byla calkowicie zadowolona z
wyznawanej wiary chrzescijanskiej i caly czas szukala. Jak wielu zagubionych
Hawajczyków w tamtych czasach, wierzyla w starych bogów i kapu bogów. Mimo
to mogla odrzucic pewne aspekty kapu i popierac inne. Jej wiara nie byla tak
silna, aby pokonac przeszkody. Taka byla opinia wiekszosci Hawajczyków w
czasach mojej mlodosci.

AUMAKUA LEPSZY NIZ POLICJANT

Pracujac przez wiele lat z mlodocianymi przestepcami, jestem przekonany, iz
powodem przestepczosci wsród mlodych Hawajczyków jest to, ze utracili swoje
aumakua. Aumakua lub osobisty bóg jest lepsze od policjanta. W starych
Hawajach ludzie nie lamali prawa, poniewaz wierzyli, ze ich aumakua, a nie
prawo, ukarze ich za czynienie zla. Dzisiejsza, zbuntowana mlodziez nie wie
nic o aumakua. Kiedy taka osoba po raz pierwszy pomysli o czyms zlym, nie ma
pojecia, ze te mysli sa znane i beda ukarane. Kiedy wykona pierwsze kroki w
kierunku zla i nie zostana one dostrzezone przez ludzi, mysli, ze udalo jej
sie i kontynuuje to, az trafi do wiezienia.

W starozytnych Hawajach nie bylo wiezien i policjantów. Ten, kto czynil zlo
nie potrzebowal aby scigala go policja, gdyz jego aumakua karala go w
odpowiednim czasie. Kiedy Hawajczyk chcial wrócic na dobra droge, mógl to
uczynic przy pomocy wlasnej aumakua. Wszystko, co musial zrobic, to modlic
sie i otrzymywal pomoc.

Wiara w aumakua i moc karania przez bogów byla tak silna, ze kaplani w
swiatyni mieli zwyczaj naznaczania czlowieka jako ofiary poprzez nakladanie
na szyje danej osoby specjalnego rodzaju tykwy. Czlowiek taki nie uciekal,
poniewaz wiedzial, ze bóg i tak go znajdzie i tak, czy inaczej umrze.

Dzisiejsza mlodziez jest stracona, gdyz nie potrafi modlic sie i opiera sie
na Bogu zamiast na aumakua. Mlodzi ludzie powinni byc uczeni, ze Bóg zna
kazda ich mysl i ze nie mozna uciec przed konsekwencjami zlego myslenia.
Mlodziez nie bylaby tak prózna, gdyby wiedziala, iz czlowiek, który zejdzie
na dno utonie, lecz czlowiek, który pójdzie w góre przy pomocy Boga wzmocni
sie i bedzie wspinal sie coraz wyzej.

SWIAT MOZE UCZYC SIE OD KAHUNY

Czego czlowiek moze nauczyc sie od kahuny? Hawajczycy nie uwazaja, ze nalezy
wyrzekac sie wlasnej religii. Twierdza, ze nalezy byc prawdziwym wobec Boga
w swoim wlasnym sercu. Polaczenie sfery duchowej i materialnej jest
najwazniejsza nauka jaka moze swiatu dac kahuna. Czasem ludzie mysla, iz
nalezy bac sie Boga. Hawajczycy wierza, ze lek nie jest rzeczywistoscia.
Sluzenie Bogu ze strachu nie jest aktem sluzenia Bogu, lecz stawaniem sie
slabym i samolubnym. Uczymy dzieci by nas kochaly po to, by mialy do nas
zaufanie, kiedy staramy sie im pomóc. W ten sam sposób Hawajczycy kochaja i
ufaja Bogu.

Duch przychodzi do swiata materii, kiedy jest tam milosc i zaufanie. Jezus
uczyl, ze Królestwo Boze jest w nas. Co to znaczy ? Kahuni nauczaja tego
samego ! Jestesmy jednoczesnie duchem i materia. Musimy znac oba te aspekty.
Cala moc kahunów, uzdrawianie, kontrolowanie sil natury, blogoslawienstwa i
przeklinanie opieraja sie na tym sekrecie. Rzeczywistosc jest prawda, blad
jest nierzeczywistoscia. Jak mozna zastapic blad czyms, co jest Rzeczywiste
? Musimy odbijac swiatlo Boga i przestac bac sie ciemnosci. Nawet, kiedy
ktos jest slaby moze byc szczery w swych wysilkach przezwyciezania strachu.
Jezeli jest szczery, Bóg przysle niewidzialnych pomocników by dodac mu sil i
zniszczyc ciemne moce. Stopniowe zaufanie zastapi watpliwosci. Milosc
zastapi strach.

Co to znaczy polaczyc ducha z materia ? Co to znaczy poznac samego siebie ?
Niektórzy ludzie interesuja sie tylko materia. Staja sie slabi, kiedy traca
zdrowie i bogactwo. Inni staraja sie byc tylko istotami duchowymi. Staja sie
slabi, kiedy sa niepraktyczni. Oba typy nie maja rzeczywistych fundamentów.
Zycie jest polaczeniem duchowosci i sensownego materializmu. Hawajczycy
zawsze kochali radosc przyrody, ale szczescie nigdy nie trzymalo nas z dala
od milowania Boga.

Jednosc ducha i materii jest jak zarówka, która nie moze wypelnic pokoju
swiatlem, jezeli nie ma pradu o przeciwnych ladunkach. Swiatlo jest
wytwarzane poprzez przeplyw dodatniej i ujemnej energii. To samo jest prawda
w odniesieniu do osoby. Materia i duch ida w parze. Osoba, która zrównowazy
obie te sily ma mocne podstawy. Odniesie w zyciu sukces.

Jak tylko zrozumiesz, ze twoim prawdziwym Ja jest Bóg w twoim sercu, nie
napotkasz na przeszkody w drodze do sukcesu. Jest tak, poniewaz wszyscy
jestesmy czescia Boga. Jak mozemy zrozumiec Boga, Jesli nie znamy czesci
Boga, która jest w nas ? Co to za czesci w nas, które musimy zrozumiec ?
Materia jest ujemna czescia. Jest tym, o co usilnie prosimy i pozadamy jako
rzeczy ziemskich. Musimy byc uczciwi i przyznac sie czego pragniemy, ale
wiemy równiez, co jest dobre dla nas, a co zle. Kiedy robimy cos, co moze
zranic nas lub innych ludzi, ale mimo wszystko robimy to, stajemy sie
slabsi. Nazywamy to nasza slaboscia. Duchowa czesc to prawo do milosci
Boskie prawo to jednosc i harmonia. Jest to pozytywna czesc w nas, która
tworzy braterstwo. Kiedy sprowadzamy dodatnia czesc jednosci, harmonii i
milosci do czesci ujemnej, wtedy znajdujemy prawde. Osobiste pozadanie jest
negatywne. Prawo boskie jest pozytywne. Kiedy wiemy jak polaczyc razem
osobiste pragnienia i milosc, wtedy powstaje Swiatlo. Swieci w nas Bóg i
cieszymy sie prawdziwym szczesciem.



strona główna
(23kB)